Jak każda bateria artyleryjska, tak i 17. BAS potrzebowała oczu. Zazwyczaj Baterie Artylerii Stałej otrzymywały dwa stanowiska obserwacyjne. Podstawowym był tzw. główny punkt kierowania ogniem (GPKO). Obok niego istniał tzw. zapasowy punkt kierowania ogniem (ZPKO). Dane dostarczane przez nie trafiały do centrali artyleryjskiej.

Add a comment

W porządku - opuszczamy na chwilę Pozycję Pomorską! Wałomaniaków (do których się zaliczam) uspokajam - z pewnością szybko tam wrócimy!

Jak nie Pomorze... To Odra! Dziś pragnę zaprezentować Państwu bardzo ciekawy obiekt: dwusektorowy schron bojowy, któremu podczas inwentaryzacji w 1944 roku nadano nr 496. Tę nietypową konstrukcję wzniesiono we wczesnym etapie budowy Oder-Stellung! Trudno obecnie określić dokładnie rok budowy: Krzyszof Motyl w swej pracy podaje rok 1932, aczkolwiek zastosowanie płyty stalowej 8cm może wskazywać na inny rok wzniesienia.

Add a comment

Muszę przyznać, że odcinek ulokowany w malowniczej części Pomorza Zachodniego, jakimi są okolice Sępolna Wielkiego, stał się dla mnie - nie boję się użyć tego sformułowania - kultowym! W tak pojmowany mój stosunek do wyżej wymienionego ogniwa umocnień Pozycji Pomorskiej, wpisał się doskonale prezentowany w niniejszym artykule schron o sygnaturze Karz. 17.

Add a comment

Po krótkiej przerwie powracamy do niemieckiej myśli fortyfikacyjnej połowy lat 30. Okres ten to burzliwy rozwój konstrukcji oraz coraz większa gorączka ich budowy. Na odwiedzonej przez nas w tym poście Pozycji Pomorskiej w latach 1934-1936 powstaje około 200 nowych obiektów. Czas ten to również ostateczne wykrystalizowanie się idei niewielkiego schronu składającego się z dwóch pomieszczeń: izby bojowej i przedsionka, która szerzej znana jest pod nazwą B1-1. Zanim projekt B1-1 ujrzał światło dzienne, pojawiło się kilka konstrukcji określanych potocznie jako "przejściowe". Co nieco z nich zachowało się do dziś wśród umocnień Pommern-Stellung, m.in. jest to prezentowany Stand o sygnaturze M. 8.

Add a comment